Hakkımda Klinik Psikolog Ümit Özkan Yalçın

İnsan zihnini anlamaya çalışmak, çoğu zaman yalnızca ne düşündüğümüzle değil; belirsizlik, tehdit ve gerçeklikle nasıl ilişki kurduğumuzla ilgilenmeyi gerektiriyor. Psikolojiye olan ilgimin önemli bir kısmı da bu noktadan şekillendi.

1991 yılında Eskişehir’de doğdum. Psikoloji alanındaki lisans eğitimimi Doğuş Üniversitesi Psikoloji (İngilizce) bölümünde, klinik psikoloji yüksek lisans eğitimimi ise Kent Üniversitesi’nde tamamladım.

Lisans eğitimim sırasında özellikle dikkat, kaygı ve varoluşsal temalar üzerine yoğunlaştım. İnsanların belirsizlik ve tehdit karşısında nasıl düşündüğü, dikkatlerinin nasıl yöneldiği ve yaşadıkları deneyimleri nasıl anlamlandırdığı ilgimi çeken konular arasındaydı. Bu dönemde “Ölüm Korkusunun Dikkat Üzerine Etkisi” üzerine çalıştım. Bu çalışma, insanın belirsizlik, tehdit algısı ve gerçeklikle kurduğu ilişkiye yönelik akademik ilgimin gelişmesinde önemli bir yere sahip oldu.

Klinik psikoloji yüksek lisansımı Kent Üniversitesi’nde tamamladım. Yüksek lisans çalışmamda Dodo Kuşu Etkisi üzerinden farklı psikoterapi yaklaşımlarının etkililiğini ve terapi sonuçlarında rol oynayan ortak faktörleri inceledim. Farklı terapi ekollerinin ortak ve ayrışan yönlerini değerlendirmek, psikoterapiyi yalnızca kullanılan teknikler üzerinden değil; terapötik ilişki, bağlam ve işlevsellik üzerinden ele almama katkı sağladı.

Eğitimimin ardından İstanbul’da çeşitli kurumlarda klinik deneyim kazandım. 2020 yılında doğup büyüdüğüm şehir olan Eskişehir’e dönerek Grata Danışmanlık / Psikoterapi’yi kurdum. O tarihten bu yana Eskişehir’de yüz yüze ve online olarak psikoterapi çalışmalarımı sürdürüyorum.

Mesleki yaklaşımımda terapötik ilişki ve empati önemli bir yere sahip olmakla birlikte, psikoterapiyi yalnızca kişinin kendisini anlaşılmış hissetmesiyle sınırlı görmüyorum. Danışanın düşünce, duygu ve davranışlarının nasıl bir araya geldiği; neyi tehdit olarak algıladığı, nelerden kaçındığı, neyi kontrol etmeye çalıştığı ve bütün bunların günlük yaşamındaki işlevi üzerinde de duruyorum.

İnsan davranışını biyopsikososyal bir çerçevede ele alıyor, bireysel farklılıkları gözetiyorum. Tek bir psikoterapi ekolünün her danışan ve her problem için yeterli olacağı düşüncesinden ziyade, farklı yaklaşımların işe yarayan yönlerinden yararlanmayı tercih ediyorum. Bu nedenle ağırlıklı olarak Bilişsel Davranışçı Terapi ve Metakognitif Terapi olmak üzere, danışanın ihtiyacına göre farklı psikoterapi yöntemlerini bir arada kullanıyorum.

Buradaki eklektik yaklaşım, yöntemleri rastgele bir araya getirmekten çok, hangi yöntemin hangi danışan ve hangi problem için ne ölçüde anlamlı olduğunu değerlendirmeye dayanıyor. Benim için terapi yönteminin kendisinden çok, ne için ve nasıl kullanıldığı önemli.

Psikoterapide amacım yalnızca semptomları azaltmak değil; düşünce, duygu ve davranış örüntülerinin nasıl işlediğini daha görünür hâle getirmek ve kişinin bunlarla daha işlevsel bir ilişki kurabilmesine yardımcı olmak.

Özellikle kaygı, depresyon, obsesif kompulsif belirtiler, sosyal kaygı, özgül fobiler, kronik stres ve mükemmeliyetçilik üzerine çalışıyorum. Bu çalışmaların yanında, belirsizliğe tahammülsüzlük, kontrol ihtiyacı, hata yapma korkusu, erteleme ve kişinin harekete geçebilmek için kendisinden beklediği kesinlik düzeyi gibi mental durumumuzu doğrudan etkileyebilecek ortak faktörler üzerinde duruyorum.

Bilimsel temellere dayanan, etik ilkelere bağlı ve mümkün olduğunca ölçülebilir bir psikoterapi anlayışını benimsiyorum. Bununla birlikte psikoterapinin yalnızca tekniklerin uygulanmasından ibaret olmadığını; danışanın yaşamı, içinde bulunduğu koşullar ve terapi ilişkisinin de sürecin önemli parçaları olduğunu düşünüyorum.

Bugün çalışmalarımı Eskişehir’de ve online olarak sürdürüyor; psikoterapiyi, kişinin kendisiyle ve yaşadığı hayatla kurduğu ilişkiyi daha işlevsel bir hâle getirebilmesine yardımcı olan bir süreç olarak ele alıyorum.